تهراندا ائرمنستان سفیر لیگینین قابغیندا وئریلن شعارلار
toplantida verilen shuarlar:
qarabagh bizimdir bizim olacaq
qarabagh faciesi besheriyet uchun nengdir
ermeni terrorchularina ar olsun
azad olsun qarabagh mehv olsun dashnaklar
sor qirimi qebul et ermenistan
ya qarabagh ya olum bashqa yolu yox artiq
xocali faciesi tarixin qanli lekesidir
kochariyan= terrorist
olum olsun teroriste
dashnaksytion ve asala besheriyyet dushmenleri
merg ber terrorist
terrorisme doletiye ermenistan mehkum est
kochariyan nenget bad(
faceeye qarabagh nenge cehane eslam(
faceeye qarabagh nenge besheriyyete qerne bistom(
xocali tarixin qanli lekesidir
dovlete ermenistan bayed pasoxquye qetle ame azerbaycanihaye do suye aras bashed
dashnak ve asala doshmenane besheriyyet(
azerbaycan oyaxdir qarabagha dayaqdir
down whit armenia's terrorists
down whit asala
khojali's genocide is shame of human,s history
kocharian shame on you
armenia end occupation of karabagh
armenia out of qarabagh
قطعنامه / شركت كنندگان كنندگان در تجمع اعتراض آميز به جنايات حز ب فاشيستي داشناكسوتيون ، گروه تروريستي و جنايتكار آسالا و دولت تجاوزگر ارمنستان
رجوع به تاريخ نشان مي دهد كه ملت ترك آذربايجان در طي 200 سال گذشته به كرات در دو سوي رود ارس از جانب ارامنهي تندرو ( كه در آرزوي ايجاد ارمنستان بزرگ هستند ) مورد آزار ، اذيّت ، ترور و قتل عام قرار گرفته اند.
اين ارامنه افراطي كه در يكصدسال گذشته در 4قال4ب تشكيلات فاشيستي با نام داشناكسوتين و ... فعاليت داشتهاند در يكي از جنايات خود در سالهاي پاياني جنگ اول جهاني يعني در اواخر زمستان 1296 شمسي و بهار 1297 شمسي بيش از200 هزار نفر از اهالي بي دفاع شهرهاي اروميه ، خوي و سلماس را قتل عام كردند.
در اين جنايات كه در تاريخ « به عنوان جيلولوق » مشهور گشته است ، ارامنه افراطي حزب داشناكسوتيون و جيلوها با رهبري آندرانيك و مارشمعون و با حمايت مسيونرهاي وابسته به قدرت هاي تجاوزگر اجنبي اقدام به قتل عام و پاكسازي مناطق فوق از اهالي بومي كردند؛ بخش كوچكي از شرح اين فاجعه ضد بشري در گزارش روزانه كارگزار دولت وقت ايران بنام رحمت ا... خان معتمدالوزاره ثبت شده است و در حال حاضر در آرشيو وزارت امورخارجه دولت جمهوري اسلامي ايران نگهداري ميشود، همچنين بخشي از اين گزارشها در كتابي تحت عنوان « اروميه در محاربه عالم سوز » من6تش6ر شده است؛ كه مطالعه آن دل هر انسان آزاديخواه و صلح طلب را به درد مي آورد و لازم است كه براي اطلاع همگان ساير اسناد موجود در اين زمينه نيز منتشر گردد.
جنايات اين ارامنه تندرو تنها با مورد فوق تمام نمي شود و در 200 سال گذشته ده ها و صدها جنايت از پيش طراحي شده را مرتكب شده اند از جمله در 26 فوريه 1992 مطابق با هفت اسفند 1370 شاخه نظامي حزب داشناكسوتيون آسالا ( ارتش سري آزاديبخش ارمنستان ) شهروندان بي دفاع شهر خوجالي واقع در جمهوري آذربايجان شمالي را قتل عام كردند و دراين اقدام جنايتكارانه صدها نفر زن ، كودك ، مرد را به طرز فجيعي به قتل رساندند و .... در نهايت تأسف بايد گفت كه تاكنون تمامي اين جنايات بدون پاسخ مانده و از سوي دولت ها ، ملت ها و مجامع بين المللي و حقوق بشر كمتر مورد توجه واقع شده است . تا كنون هيچ اقدام جدي در زمينه محكوميت اين جنايتكاران و پيش گيري از تكرار جنايات نظير آن صورت نگرفته است ؛ لذا ما شركت كنندگان د راين تجمع اعترض آميز ضمن گرامي داشت خاطره ي تمامي شهداي مظلوم و بي دفاع كه بدست عناصر فاشيست ارمني در مقاطع و مناطق مختلف خصوصاً در شهر خوجالي در جمهوري آذربايجان شمالي و در شهرهاي خوي ، سلماس و اروميه در آذربايجان جنوبي قتل عام شده اند را گرامي داشته و توجه ملت ها و دولت ها و مجامع بين المللي و حقوق بشر را به سوي آنها جلب مي كنيم. چون مي داني اگر اعتراض نكنيم بار ديگر و در حادثه اي ديگر مانند دفعات گذشته در معرض جنايات وحشيانه داشناكسوتيون و آسالاها قرار خواهيم گرفت.
ما اعلام ميكنيم كه ملت ترك آذربايجان جنوبي ، ملّتي صلح طلب است . صلح و آرامش را براي تمام ملت ها و همچنين براي خود آرزو مي كند و براي همين هم از تمامي ملت ها ، دولت ها و مجامع بين الملي و حقوق بشر حتا آن بخش از ارامنه كه با جديت جنايات حزب داشناكسوتيون و گروه جنايتكار آسالا را محكوم مي كنند ، انتظار داريم و مي خواهيم در جهت محكوم كردن اين عناصر جنايتكار كوشش نمايند.
ما شركت كنندگان دراين تجمع اعتراض آميز ضمن جلب توجه همهي ملت ها ، دولت ها و سازمانهاي حقوق بشر به جنايات ضد بشري ارامنه افراطي خواستار تحقق موارد زير مي باشيم.
1- شركت كنندگان ضمن محكوم كردن جنايات ضد بشري حزب فاشيست داشناكسوتيون و گروه جنايتكار آسالا ، از دولت جمهوري اسلامي ايران و ساير دولت ها مي خواهيم كه اقدامات جنايتكارانه اين گروه هاي فاشيستي و تجاوز پيشه را محكوم نمايد و حوادث دردناك قتل عام دويست هزار نفري اهالي اروميه ، خوي ، سلماس را به عنوان اِعمال نسلكشي بر عليه ملت ترك آذربايجان به رسميت بشناسند.
2- شركت كنندگان ضمن محكوم كردن جنايات گروه هاي ضد بشري آسالا و داشناكسوتيون و ضمن گرامي داشت خاطره كشته شدگان فاجعه ي خوجالي در جمهوري آذربايجان شمالي از دولت جمهوري اسلامي و ساير دولت ها ميخواهيم با محكوم نمودن جنايات ضد بشري گروههاي آسالا و داشناكسوتيون قتل عام خوجالي را بعنوان نسل كشي عليه ملت ترك آذربايجان به رسميت بشناسند.
3- شركت كنندگان با توجه به موارد فوق و ضمن محكوم كردن اقدامات تجاوزكارانه دولت ارمنستان كه همه جانبه از جنايتكاران حزب داشناكسوتيون و گروه آسالا حمايت مي كند و در اشغال قره باغ و قتل عام اهالي آن نقش مستقيم داشته است ، فعاليت سفارت اين رژيم تجاوزگر در طهران را اهانت به تمامي بشريت خصوصاً اهانت به مسلمانان بالاخص اهانت به ملت تورك آذربايجان تلقي مي كنيم و از دولت جمهوري اسلامي مي خواهيم هرچه سريعتر اقدام به تعطيلي اين سفارتخانه نمايد و كارمندان آنرا از كشور اخراج كند.
4- ما شركت كنندگان در اين تجمع اعتراض آميز ضمن محكوم كردن تجاوزات و جنايات دولت ارمنستان ، گروه هاي تروريست داشناكسوتيون و آسالا و ... اشغال منطقه قره باغ را بشدت محكوم مي كنيم و از دولت جمهوري اسلامي ايران مي خواهيم ضمن قطع هر گونه را بطه با دولت تجاوزگر ارمنستان و محكوم كردن اقدامات جنايتكارانه آن ، اقدامات لازم ديپلماتيك در سطح بين المللي را جهت آزادسازي آن منطقه به عمل آورد.
7 . 12 . 1385 - شركت كنندگان درتجمع اعتراضآميزدر مقابل سفارت دولت ارمنستان تجاوزگر
فاشيست داشناكسوتيون ، ترورچو و جنايتچي آسالا گروهو و تجاوزچو ائرمنستان دؤلتي نين جنايت لرينه اعتراض ائتمگه توپلاشانلايين قطعنامه سي
تاريخه مراجيعت ائدنده گؤرونوركي آذربايجان تورك ميلّتي كئچن ايكي يوز ايل عرضينده دفعهلرله آراز چايي نين هر ايكي تاييندا بؤيوك ائرمنستان ياراتماق فيكرينده اولان ايفراطچي ائرمنيلرين آزار ، اذيّت و قتل عامينه معروض قاليبلار.
بو ايفراطچي ائرمنيلر كئچن ، يوز ايگيرمي ايلده داشناكسوتيون و ... ساير فاشيستي تشكيلاتلار تركيبينده چاليشميشلار ؛بيرينجي دونيا ساواشينين سون ايللرينده يعني گونش ايلي 1296 – جي ايلين قيشي نين سونلاريندا و گونش ايلي 1297 – جي يازيندا اوروميه ، خوي ، سلماس – ين مودافيعه سيز اهاليسيني قتل عام ائتميشديلر ، ايفراطچي داشناكسوتيون ائرمنيلري ايله جيلولار مارشمعون و آندرانيك – ين رهبرليگي و اجنبي و تجاوزچو دولتلره باغلي اولان عاميللر وميسيونرلر حيمايه سي ايله يوخاريدا آدي گئدن منطقه نين مودافيعه سيز اهاليسي ني فيزيكي محو ائتمگه چاليشميشديلار.
بو جنايت لرين كيچيك بير حيصه سي او واختكي ايران دولتي نين ايشچيسي اولان رحمتا... خان معتمد الوزاره نين گونده ليك راپورتلاريندا ثبت اولموشدور و حال حاضيردا ايران ايسلام جمهوريي نين خاريجه ايشلر وزيرليگي نين آرشيوينده ساخلانيلير، همين راپورت لارين بير حيصه سي « اروميه در محاربه عالم سوز = ( يا اروميه عالمي اودا چكن موحاربيه ده ) » آدلي كيتابدا چاپ اولموشدوركي اونو اوخويان هر صلح سئور و آزاداليق سئون اينسانين اوره گي ني سيخير.
بو ايفراطچي ائرمنيلرين جنايتلري يوخاريدا سؤزو گئدن موريد ده خولاصه اولمور و كئچن ايكي يوز ايل عرضينده اونجه طراحليق اولموش اونلار و يوزلرجه دفعه جنايته ال آتيبلار. او جومله دن دير 1992 جي ايل 26 فوريه ده كي گونش ايلي 1370 – جي ايلين ايسفند آيي نين يئدديسي داشناكسوتيون حزبينين حربي بؤلوسو اولان « آسالا » ( ائرمنيسان گيزلي قورتولوش اوردوسو ) شيمالي آذربايجان جمهوريتي نين خوجالي شهرينين مودافيعه سيز وطنداشلاريني قتل عام ائتديلر و بو جنايتده يوزلرجه قادين ، اوشاق و كيشي فجيع به طرزده قتل يئتيريلديلر.
سون درجه تأسفله دئمه لييك كي اينديه قدر بو بؤيوك جنايتلر جاوابسيز قالميشدير و بوتون دولتلر ، ميلتلر و اولوسلار آراسي بشر حاقلاريني مودافيعه ائدن گوروهلارين ديقت مركزيندن كنار قالميشدير . اينديهجن بو جيانتچيلرين محكوميتي اوچون و بئله جنايتلرين تكرارينين قارشي سيني آلماق اوچون هئچ جيدّ ي بير ايش گؤرولمه ميشدير. بونا گؤره بو اعتراضلاردا ايشتيراك ائدن بيزلر فاشيست ائرمنيلر الي ايله موختليف يئرلرده و آيري – آيري زامانلاردا مودافيعه سيز شهيدلرين بوتونونون خاطيره سيني خصوصيله قوزئي آذربايجان جومهوريتي نين خوجالي شهرينده هابئله گونئي آذربايجانين اوروميه ، خوي ، سلماس ، شهرلرينده قتل عام اولانلار خاطيره سيني عزيزلهيهرك، بوتون ميلتلر، دؤلت لر و اينسان حقلريني مودافيعه ائدن اولوس لار آراسي تشكيلارتلاين ديقتلريني بو جنايتلره جلب ائديريك .چونك بيليريك اعتراض ائتمه سك بيرداها و باشقابير حاديثه ده كئچميش دفعهلر كيمي « داشناكسوتيون و آسالا » - نين و حشيجه جنايتلرينه معروض قالاجاييق.
بيز اعلان ائديريك كي آذربايجان تورك ميلتي ، صولح سئور بير ميلت دير ، صولح و دينج ليگي بوتون ميلتلره و اوُزو اوچون آرزيلايير . بونا گوره ده بوتون ميلت لر ، دؤلت لر ، و اولوسلار آراسي اينسان حقلريني مودافيعه ائدن تشكيلاتلاردان حتّا جنايتچي آسالا گروهو و داشناكسوتيون حزبينين جنايتلري ايله موخاليف اولان ائرمنيلردن ايسته ييريك و جيديتله بو جينايتچي گروه هلارين محكوم اولماسي اوچون چاليشدينلار.
بو اعتراض دا ايشتيراك ائدن بيزلر بوتون ميلت لر، دؤلت لر و اينسان حقلريني مودافيعه ائدن تشكيلاتلارين ديقتي و بشريت ضدينه اولان ايفراطچي ائرمنيلرين جنايتلرينه جلب ائده رك آشاغيداكي موريدلرين يئرينه يئتيريلمه سيني ايسته ييريك.
1- جنايتچي آسالا گروهو و فاشيست داشناكسوتيون حزبي نين جنايتلريني محكوم ائده رك ايران ايسلام جومهوريتي دولتيندن و ساير دؤلتلردن ايستهييريك كي بو گروهلارين جينايتچي ايشلريني محكوم ائتسينلر و اروميه ، خوي ، سلماس اهاليسي نين آجينانجاقلي ايكي يوز مين نفرليك قتل عاميني آذربايجان تورك ميلتي عليهينه اولان سوي قيريمي كيمي رسميته تانيسينلار.
2- آسالا و داشناكسوتيون گوروهلاري نين جينايتلريني محكوم ائدهرك و هابئله قوزئي آذربايجان جومهوريتينده خوجالي شهري فاجعيه سينده اؤلدورموشلرين خاطيرسيني عزيزلهيهرك، ايران ايسلام جومهوريتي و ساير دؤلتلردن ايستهييرك خوجالي فاجيعه سي قتل عاميندا آسالا و داشناكسوتيون گوروهلاري نين بشريت ضدينه اولان جينايتلريني محكوم ائدهرك خوجالي قتل عاميني آذربايجان تورك ميلتي عليهينه سوي قيريم كيمي رسميته تانيسينلار.
3- يوخاريداكي موريدلري نظره آلاراق هر طرفلي داشناكسوتيون و آسالا جنايتچي گروهلاريندان حيمايه ائدن و قاراباغ ايشغاليندا و اهاليسي نين قتل عاميندا بير باشا رول ايفا ائدن تجاوزچو ائرمنستان دؤلتي نين جينايتلريني محكوم ائدهرك بو دولتين سفارتي نين طهراندا آچيليب فعاليت ائتمه سيني بوتون بشريتن، خوصوصيله بوتون مسلمانلار و ا|ؤزلليك له آذربايجان تورك ميلينه بير اهانت ساناراق ايران دؤلتيندن ايسته ييريك تئزليك له بو سفيرليگي باغلاسين و سورعتله اونون ايشچيلريني اؤلكه ده چيخارسين.
4- بو اعتراض توپلانتيسيندا ايشتيراك ائدن بيزلر ائرمني تئرورچو گروهلاري نين جينايتلريني محكوم ائده رك و هابئله قاراباغين ايشغاليني شيدتله محكوم ائدهرك ايران دؤلتيندن ايستهييريك تجاوزچو ائرمنيستان دؤلتي ايله هر بير علاقه لرسيني كسهرك و اونون جينايتلريني محكوم ائده ركن اوسلار آراسي ديپلماتيك يوللارلا قاراباغين آزاد اولماسي اوچون چاليشين!
7 . 12 . 1385
تجاوزچو ائرمنيستان دؤلتي سيفارتي قارشيسيندا قورولان توپلانتيدا ايشتيراك ائدنلر
باز هم معضل رسميت زبان تركي
در قدرداني از گراميداشت روز جهاني زبان مادري در شهرهاي آذربايجاني تهران، قم، زنجان، سولدوز (نقده)، اورميه، قوشاچاي (مياندواب)، اردبيل، خييوو (مشگين شهر)، خوي و .......
سانسور تاسف انگيز اما خودافشاگرانه
به مناسبت روز جهاني زبان مادري، در بسياري از شهرهاي آزربايجان از جمله در تهران، قم، زنجان، سولدوز، اورمو، قوشاچاي، اردبيل، مشگين شهر، تبريز و .... تحت تدابير امنيتي و پليسي فوق العاده شديد تظاهرات و مراسمي برگزار شد. در اين تظاهرات ضدآپارتايد زباني و ضدراسيستي بيسابقه در تاريخ ايران، يكبار ديگر خواست صريح ملت ترك مبني بر رسمي شدن زبان تركي در ايران بر زبان آورده شد. اخبار تظاهرات سنت شكن مذكور، مطابق معمول و در راستاي سياست انكار، از سوي رسانه هاي دولتي و همچنين رسانه هاي پوزيسيوني و اپوزيسيوني فارسي موسوم به سراسري بايكوت و سانسور شد. در چند رسانه معدود فارسي موسوم به سراسري نيز كه اشاره اي به اين تظاهرات گرديد، پيام بسيار صريح و خواست اصلي و بنيادين تظاهرات كنندگان كه عبارت از "رسمي شدن زبان تركي در ايران" است، با گستاخي تمام به شكل "خواست براي آموزش زبان مادري از سوي آذري زبانان" تحريف و واژگونه نمايانده شد.
در ايران مساله زبان تركي، مساله "آموزش زبان تركي" به هموطنان آذري زبان نيست، حتي "آموزش به زبان تركي" (يعني همه مفردات) از مهد كودك تا دانشگاه به زبان تركي هم نيست. مسئله تامين برابري مليتهاي ايراني در قانون اساسي و در عمل، لغو بندهاي مربوط به رسمي و دولتي بودن انحصاري زبان و خط فارسي در قانون اساسي، رسمي و برابر اعلام شدن همه زبانهاي ملي رايج در ايران با ذكر نام تك تك آنها در قانون اساسي (مشخصا تركي، فارسي، لري، كردي، عربي، بلوچي، تركمني، لاري) و اعلام زبان تركي - به همراه زبان فارسي و يا بدون آن - به عنوان زبان دولتي دولت مركزي ايران است. يعني شناختن همه حق و حقوقي كه زبان و قوم فارسي در ايران دارد براي مليتهاي ديگر و در راسشان ملت ترك ايران.
در ايران زبان و فرهنگ ملت دوم اين كشور، فارسي رسمي است و زبان و فرهنگ ملتهاي ديگر، از جمله ملت اول كشور، تركي غير رسمي است. اين وضعيت قابل قبول نيست و حكما بايد عوض شود. رسمي، دولتي و آموزشي و .. بودن انحصاري زبان فارسي، براي مردم ايران مخصوصا ملتهاي غيرفارس مضر و غيرقابل پذيرش است. ميبايد سلطه انحصاري زبان و فرهنگ قوم فارس در ايران خاتمه يابد و زبان و فرهنگهاي ملتهاي ايراني و در راس آنها ملت ترك كه اكثريت نسبي مردم ايران را تشكيل ميدهد رسمي اعلام گردد.
زبان صرفا وسيله اي براي ارتباط بين انسانها نيست
زبان صرفا وسيله ارتباط بين انسانها نبوده٬ ميتواند به عنوان ابزار اعمال قدرت از سوي دولتها، عامل يكسانسازي٬ محو فرهنگها و زبانهاي ديگر و محملي براي اجراي ايدئولوژيهاي راسيستي و بنيادگرائي و ּּּ بكار رود، همان نقشي كه زبان فارسي در ايران امروز دارد و اين زشتترترين و نفرت انگيزترين نقشهاي متصوره يك زبان استּ در ايران، زبان ٦٥٪ از مردم از تمام صحنه هاي قانوني، حقوقي و اجتماعي و علمي و هنري و اداري و رسانه اي غائب است و دولت سعي در تحميل و جايگزين ساختن زبان قوم اقليت ٣٥٪ فارس بر ملل ايراني غيرفارس دارد. در چنين شرايطي آموزش و گسترش زبان٬ ادبيات و فرهنگ فارسي اساسيترين ابزار دولت در يكسان سازي و فارس سازي مليتهاي ايراني و در راس آنها تركهاي ايران و اهداف ميني امپريالستي قوميتگرايان افراطي فارس در سلطه بر آزربايجان و كردستان و لرستان و عربستان .. حتي كل منطقه را تشكيل ميدهد (برخي از اين اهداف ميني اپرياليستي در كتاب محسن رضائي به شكل تبديل زبان فارسي به زباني منطقه اي فرموليزه شده اند). اكنون در ايران، به هيچ شكي زبان فارسي رسمي؛ داراي نقشي استعماري٬ ضدمدنيت و ضدمدرنيته، ضد تلرانس، ضدتكثر و ضد دمكراسي استּ بارها گفته ايم و باز هم خواهيم گفت: براي ملت ترك، زبان فارسي رسمي و تحميلي، سمبل تاريكي قرون وسطي، سمبل شونيسم پهلوي و آريا پرستي و سمبل تحميل و تحقير ملي و سلب آزاديهاي دمكراتيك و حقوق ملي اش، سمبل بنيادگرايي و استبداد است.
در ايران مساله زبان تركي، مساله "آموزش زبان تركي" به هموطنان آذري زبان نيست، حتي "آموزش به زبان تركي" (يعني همه مفردات) از مهد كودك تا دانشگاه به زبان تركي هم نيست. مسئله تامين برابري مليتهاي ايراني در قانون اساسي و در عمل، لغو بندهاي مربوط به رسمي و دولتي بودن انحصاري زبان و خط فارسي در قانون اساسي، رسمي و برابر اعلام شدن همه زبانهاي ملي رايج در ايران با ذكر نام تك تك آنها در قانون اساسي (مشخصا تركي، فارسي، لري، كردي، عربي، بلوچي، تركمني، لاري) و اعلام زبان تركي - به همراه زبان فارسي و يا بدون آن - به عنوان زبان دولتي دولت مركزي ايران است. يعني شناختن همه حق و حقوقي كه زبان و قوم فارسي در ايران دارد براي مليتهاي ديگر و در راسشان ملت ترك ايران.
در ايران زبان و فرهنگ ملت دوم اين كشور، فارسي رسمي است و زبان و فرهنگ ملتهاي ديگر، از جمله ملت اول كشور، تركي غير رسمي است. اين وضعيت قابل قبول نيست و حكما بايد عوض شود. رسمي، دولتي و آموزشي و .. بودن انحصاري زبان فارسي، براي مردم ايران مخصوصا ملتهاي غيرفارس مضر و غيرقابل پذيرش است. ميبايد سلطه انحصاري زبان و فرهنگ قوم فارس در ايران خاتمه يابد و زبان و فرهنگهاي ملتهاي ايراني و در راس آنها ملت ترك كه اكثريت نسبي مردم ايران را تشكيل ميدهد رسمي اعلام گردد.
زبان صرفا وسيله اي براي ارتباط بين انسانها نيست
زبان صرفا وسيله ارتباط بين انسانها نبوده٬ ميتواند به عنوان ابزار اعمال قدرت از سوي دولتها، عامل يكسانسازي٬ محو فرهنگها و زبانهاي ديگر و محملي براي اجراي ايدئولوژيهاي راسيستي و بنيادگرائي و ּּּ بكار رود، همان نقشي كه زبان فارسي در ايران امروز دارد و اين زشتترترين و نفرت انگيزترين نقشهاي متصوره يك زبان استּ در ايران، زبان ٦٥٪ از مردم از تمام صحنه هاي قانوني، حقوقي و اجتماعي و علمي و هنري و اداري و رسانه اي غائب است و دولت سعي در تحميل و جايگزين ساختن زبان قوم اقليت ٣٥٪ فارس بر ملل ايراني غيرفارس دارد. در چنين شرايطي آموزش و گسترش زبان٬ ادبيات و فرهنگ فارسي اساسيترين ابزار دولت در يكسان سازي و فارس سازي مليتهاي ايراني و در راس آنها تركهاي ايران و اهداف ميني امپريالستي قوميتگرايان افراطي فارس در سلطه بر آزربايجان و كردستان و لرستان و عربستان .. حتي كل منطقه را تشكيل ميدهد (برخي از اين اهداف ميني اپرياليستي در كتاب محسن رضائي به شكل تبديل زبان فارسي به زباني منطقه اي فرموليزه شده اند). اكنون در ايران، به هيچ شكي زبان فارسي رسمي؛ داراي نقشي استعماري٬ ضدمدنيت و ضدمدرنيته، ضد تلرانس، ضدتكثر و ضد دمكراسي استּ بارها گفته ايم و باز هم خواهيم گفت: براي ملت ترك، زبان فارسي رسمي و تحميلي، سمبل تاريكي قرون وسطي، سمبل شونيسم پهلوي و آريا پرستي و سمبل تحميل و تحقير ملي و سلب آزاديهاي دمكراتيك و حقوق ملي اش، سمبل بنيادگرايي و استبداد است.
سياست دراز مدت و استراتژيك قوميتگرايان فارس و دولتهاي استمعاري خارجي پس از شكست انقلاب مشروطيت در سال ١٩٠٥ تاكنون، عبارت بوده است از تبديل گام به گام "زبان قوم اقليت فارس" نخست به "زبان رسمي" كشور، بعد از آن به "زبان رابط" بين ملل ايران، سپس به "زبان مشترك" مردم (زبان دوم همه ايرانيان)، و در نهايت به "زبان مادري" همه ايرانيان. رژيم پهلوي دو هدف نخست يعني رسمي نمودن فارسي و تبديل آن به زبان رابط ملل ايراني را با موفقيت محقق كرد و جمهوري اسلامي در ادامه وظيفه، -گرچه بيهوده- در حال اجراي دو هدف بعدي يعني تبديل زبان فارسي به زبان مشترك و در نهايت به زبان مادري همه ايرانيان است. از همين روست كه ميبايد تذكر داد و آگاه بود كه پس از به روي كار آورده شدن دولت پهلوي تا به امروز، هر گونه تغيير و دخل و تصرف دولتي و اجباري حادثه در وضيعت زبانهاي رايج در ايران و مشخصا ارتقاء موقعيت زبان قوم اقليت فارس به عنوان زبان مشترك و يا تنها زبان رسمي دولت مركزي ايران، مطلقا مفاقد مشروعيت و حقانيت بوده و از طرف ارگانهاي فرهنگي و سياسي صلاحيتدار مليتهاي ايراني نبايد به رسميت شناخته شوند و نخواهند شد و طبيعتا در بازسازي و ساختار ايران دمكراتيك نيز هرگز و اصلا ملاك عمل قرار نخواهند گرفت.
زبان فارسي در شرايط آزاد - حتي اگر تنها زبان دنيا هم باشد- هرگز نميتواند زبان ملي، مادري، مشترك، رسمي و هيچ چيز ديگر خلق ترك و ديگر ملل غيرفارس منطقه باشد. اين زبان كه نه زبان ملي و نه زبان مادري جامعه ملل ايراني نيست؛٬ زبان حكومت مركزي٬ زبان كودتاهاي دمكراسي شكن، استعمار داخلي٬ سمبل دخالت خارجي، ابزار اجراي نقشه هاي ميني امپرياليستي شونيسم فارسي و محو فرهنگ و هويت تركي و آزربايجاني است. نقشه هايي كه بايد با تمام قوا و از جمله با ترك فارسي نويسي تركان ايران در هم شكسته شوندּ و اين البته كه مقوله اي جدا از تعصب و تنگ نظري است. اتحاد در ايران با تحميل زبان و فرهنگ فارسي به ملتهاي ديگر بدست آمدني نيست.
بين زبان دولتي و زبان رسمي فرق است
دو مقوله "زبان رسمي" و "زبان دولتي" را نمي بايد به هم آميخت. هر زبان رايج در كشور، به صرف رايج بودن در كشور بايد رسمي اعلام شود مثل تركي، فارسي، لري، كردي، بلوچي، عربي، تركمني .... از اين ميان اين زبانها آنها كه زبان ملت هايند زبان دولتي منطقه فدرال آن ملتها مي گردد و سپس يكي و يا تعدادي از اين زبانهاي دولتي ايراني، به دلايل سياسي و تاريخي و جمعيتي و غيره و يا زباني غيربومي و خارجي، بسته به شرايط، به عنوان زبان دولتي دولت مركزي ايران انتخاب ميشوند.
زبانهاي رسمي
يكي از معاني رسمي بودن يك زبان، به رسميت شناخته شدن حق استفاده از آن زبان در آموزش و پرورش٬ دادگاهها٬ رسانه ها ٬ اداره ها و ... از طرف دولت است. يعني زباني كه در سطوح گوناگون مي تواند بين شهروندان و دولت براي ارتباط متقابل بكار رود. به اين معنا كشور ايران نه يك زبان رسمي٬ بلكه بايد به تعداد ملتها و مليتهاي ساكن در اين كشور داراي چندين زبان رسمي باشد. اين زبانهاي رسمي٬ عبارتند از همه زبانهاي ملي ملتها و مليتهاي (=اقليتهاي ملي) ايران. در هر كشور به تعداد ملتها و مليتهاي (اقليتهاي ملي) ساكن در آن كشور زبان ملي وجود دارد. در ايران نيز همه زبانهاي ملي تاريخا رايج در ايران فارغ از شمار متكلمين، ملت و يا مليت (اقليت ملي) بودن متكلمين آن، محل تكلم، وضعيت منطقه اي، تاريخ و نحوه كاربردشان در كشور و.... بايد در قانون اساسي رسمي اعلام شده و در ادارات٬ دادگاهها٬ وسائل ارتباط جمعي و در سيستم آموزشي، حقوقي، قانونگذاري، ......... بكار برده شوند. و همه اينها بايد اتوماتيك از طرف دولت رسمي اعلام شوند.
زبانهاي دولتي
يك معناي ديگر زبان رسمي، زبان كاربردي هر كدام از دولتهاي فدرال در مراوده و مرابطه با يكديگر ويا زبان كاربردي دولت مركزي ايران در روابط بين المللي و خارجي است. بهتر است در اينگونه موارد به جاي زبان رسمي دولت، از اصطلاح زبان دولتي استفاده نمود و همچنين بين زبان دولتي هر كدام از دول فدرال و دولت مركزي فرق قائل شد. در شرايط ايران همه زبانهاي ملل ايران (گروههاي ملي كه در سرزمين تاريخي خود به طور متراكم ساكن اند) مي بايد زبان دولتي دولت فدرالي كه در سرزمين ملي ملت مذكور تاسيس مي شود اعلام گردد. به عبارت ديگر زبان اقليتهاي ملي در دولتهاي فدرال رسمي (در ايجاد ارتباط بين اقليتهاي ملي و دولت)، اما غير دولتي خواهند بود. (يعني زبان اقليتهاي ملي يك سرزمين، زبان رسمي دولت مربوطه در مراوده با ديگر دول فدرال و يا خارجي نخواهند بود)
زبانهاي دولت مركزي
و اما زبان رسمي زبان دولت مركزي در كشورهاي كثيرالملله اي مانند ايران كه دولت مركزي در روابط ديپلماتيك بين المللي بكار ميبرد بسته به ملاحظات گوناگوني مي تواند تعيين شود از جمله بر اساس شمار متكلمين، سراسري بودن، كاربرد در كشورهاي همسايه، كاربردهاي دولتي در گذشته و زبان ديني و ادبي و ديپلماتيك و نظامي ... .بودن. در نمونه ايران، لزومي ندارد كه زبان رسمي دولت مركزي يك عدد باشد زيرا محدود كردن تعداد زبان "رسمي" دولت مركزي به "يك" زبان، آنهم زبان فارسي ابدا با شرايط و تاريخ اين كشور همخوان نيست. قاعدتا زبان رسمي دولت مركزي٬ ميتواند همه زبانهاي رسمي دولتهاي فدرال در ايران٬ دو و يا چند زبان عمده (تركي، فارسي و لري٬ ... ) و يا زباني بين المللي مثل انگليسي باشد. اما به همه حال و از اين به بعد، اين زبان نميتواند تنها زبان فارسي باشد.
از طرف ديگر زبان تركي، فارغ از تعداد زبانهاي رسمي دولت مركزي، مطلقا مي بايد در ميان آنها باشد. از آنجائيكه زبان تركي زباني سراسري و زبان اكثريت نسبي مردم كشور است، سابقه كاربرد هزار ساله در دولتهاي حاكم بر ايران، در ارتشهاشان، در عرصه هاي ادبي و ديني و آموزشي و ... دارد و در منطقه نيز زبان اول و دولتي دو كشور همسايه آذربايجان و تركيه است، ميتواند به عنوان يكي از زبانهاي رسمي دولت مركزي ايران -به همراه فارسي و يا بدون آن- اعلام شود. عده اي نيز مناسب مي دانند كه دو زبان عمده كشور يعني تركي و فارسي توامان زبانهاي رسمي دولت مركزي ايران اعلام شوند. اينان اينگونه استدلال مي كنند كه ايران از دو مليت عمده ترك و فارس تشكيل ميشود (جمعا هشتاد درصد)، شمار فارسها و تركها تقريبا يكي است، فارسي و تركي هر دو در تاريخ اين كشور به عنوان زبانهاي دولتي و ادبي و ديني بكار رفته اند، و ....
البته رسمي و يا دولتي شدن زبان تركي در مناطق ترك نشين ايران، و يا اعلام آن به عنوان يكي از دو زبان رسمي دولت مركزي امري جدا از مساله مناطق ملي و فدراليسم، حق اداره امور خود يا تعيين سرنوشت است. چه ايران فدرال بشود و چه يونيتار متمركز بماند، زبان تركي مي بايد رسمي اعلام شود و همچنين به مثابه زباني عمده و سراسري ميبايست به عنوان يكي از زبانهاي رسمي دولت مركزي ايران پذيرفته شود. خواست اعلام كردن زبان تركي به عنوان يكي از دو زبان دولت مركزي ايران، مساله اي مربوط به عموم ملت ترك در ايران است، حال آنكه خواست تاسيس دولت فدرال آذربايجان و ديگر مناطق ترك نشين ايران، بيشتر متوجه بخشهاي مشخص خلق ترك ساكن در آن نواحي ميباشد.
رفع بعضي از شبهات
برخي از گروههاي فارس مركز سراسري، بتازگي و كم كم اعتراف مي كنند كه گويا مردم حق دارند در كنار زبان رسمي و مشترك فارسيبه زبانهاي مادري خود نيز صحبت كنند!. خط قرمز رسمي و مشترك بودن زبان فارسي، كه از سوي فارسگرايان كشيده مي شود بر استقامتي است كه ديگر درستي آن در ايران تماما زير سوال است. از جمله اين كه زبان فارسي زبان مشترك ملل ايران است و در آينده نيز كماكمان تنها زبان رسمي و دولتي ايران و بنابراين زبان رابط ملل و دول فدرال اين كشور خواهد ماند و مليتهاي غيرفارس هم ملزم به آموختن آن. اينها همه نادرست است. آنچه كه اين دوستان افراطي آرياگرا آنرا تبليغ و مدافعه ميكنند، مربوط به سده ۲۱ نيست، گفتمان راستگرايان افراطي و ساده انگاران قرن ۱۹ است، جامعه ايراني به سرعت خود را از اين گونه نخنماها كنار ميكشد. همكشوريهاي فارس بايد سعي كنند با ذهنيت و روشهاي جديد از جمله توسل به اعلاميه حقوق بشر و مصوبات به روز شده اتحاديه و پارلمان اروپا و آشنايي با يكي از زبانهاي ملل ايراني و يا داشتن نيم نگاهي به آنچه در افغانستان و عراق مي گذرد،.... گفتمانهاي جديدي براي بحث و عرضه پيدا كنند:
- گفته ميشود: "هر كشوري بايد داراي يك زبان رسمي و ملي باشد". در جواب مي گوئيم اين ادعا بر فرضي تماما غيرواقعي و نادرست متكي است. چه كسي گفته است كه هر كشوري بايد فقط يك زبان ملي و رسمي داشته باشد؟ هيچ اصل و قانون و منطقي وجود ندارد كه در كشوري كثيرالمله كه در آن دو ملت عمده فارس و ترك داراي جمعيت تقريبا يكساني اند، و هيچكدام به تنهايي اكثريت مطلق را نيز تشكيل نميدهند به انتخاب يك زبان رسمي براي دولت مركزي مجبور بود. ايران كشوري كثيرالمله است و شرايط آن به كشورهايي مانند سوئيس و كانادا و يا افغانستان همسايه شباهت دارد. ميبايست كه اقلا هر دو زبان تركي و فارسي زبان رسمي دولت مركزي ايران اعلام شود و ديگر زبانهاي ملي مانند عربي، لري، كردي، بلوچي، تركمني و ...نيز در مناطق ويژه خود رسميت داشته زبان دولتي باشند. اساسا رسميت انحصاري زبان فارسي به معني غيررسمي شمردن زبانهاي ملي ديگر از طرف دولت است. و اين در حالي است كه هيچ دولتي به لحاظ استانداردهاي معاصر حقوق بشري، حق غير رسمي نمودن هيچ زبان و دين و مذهب و عقيده اي را ندارد.
- گفته ميشود "مساله تحصيل به زبان مادري قضيه اي خيلي پيچيده است كه متخصصان بايد با در نظر گرفتن تمام جوانب در باره آن تصميم گيري بكنند. آيا هزينه هاي پرسنلي و مالي چنين جرياني مثلا در تمام دوره دبستان و دبيرستان و دانشگاه اصلا موجود هست؟" در جواب بايد گفت بر عكس، دولتي و رسمي بودن انحصاري زبان فارسي در ايران بسيار پرهزينه تر است. منتها هزينه آنرا اساسا ملل غيرفارس ميپردازند. نابودي زبانها و فرهنگها و هويتهاي مليتها و ملل ايراني و از بين رفتن رنگارنگي و غنا و مدنيتهاي اين كشور، تجريد مردم ايران از دنياي مدني مدرن و جوامع دمكراتيك همسايه و مآلا تحميل جامعه اي تك رنگ و بدوي به مردم ايران و منطقه خاورميانه، هزينه ايست كه فعلا مردم ايران با تسلط انحصاري زبان و فرهنگ و قوم فارس بر كشور در حال پرداختن آنند، هزينه اي سنگين تر از اين؟
- گفته ميشود "تدريس اين زبان ها و گويش ها همه در صورتي نتيجه بخش خواهد بود كه ارايه آنها به صورت اختياري باشد". در جواب بايد گفت هر وقت در ايران تدريس زبان فارسي به فارسها به صورت درسي اختياري آنهم فقط در دانشگاهها در آمد، ميتوان تركي را نيز فقط در دانشگاهها به شكل اختياري آموزش داد. اگر آموزش فارسي به شكلي اجباري و از مهد كودكها شروع ميشود، آموزش تركي نيز بايد از مهد كودكها شروع شده و اجباري باشد. در يك كشور براي دو ملت و دو زبان برابر، دو قانون متفاوت را نميتوان اعمال نمود.
- گفته ميشود "هويت خواهان و برابري طلبان ملل ايراني خواهان عوض كردن زبان ملي كشوراند". در جواب مي گوئيم كسي نميخواهد زبان ملي هيچ ملتي را عوض كند و يا زبان تركي را بر ملل غير ترك ايران تحميل نمايد. آنچه گفته ميشود اين است كه به تبعيض، تحريم و سركوب فعلي ملل و زبانهاي ملي تركي، كردي، عربي، بلوچي، تركمني، لري و ... پايان داده شود و زبانهاي ملل ساكن در ايران از حقوق برابر برخوردار شوند و همه رسمي و دولتي شوند.
- گفته ميشود "در ايران سنت فارسي نويسي وجود دارد". در جواب مي گوئيم كسي راجع به تاريخ و سنت فارسي نويسي و عربي نويسي و لاتين نويسي و ايلامي نويسي در ايام ماضي صحبت نميكند. مشكل فعلي ايران رسمي و دولتي اعلام شدن تنها يك زبان و سعي بيهوده و مهمل تحميل و جانشين كردن زبان اقليت فارس به جاي زبانهاي ملتها و مليتهاي ايراني از سوي دولت است، گيرم كه قبلا سنت ۱۰۰۰۰ ساله فارسي نويسي هم وجود داشته باشد. وانگاه اگر سنت لاتين نويسي در اروپاي قرون وسطي موجود بوده است آيا اين دليل مي شود ملتهاي اروپايي هم امروزه در قرن بيستم يكم نيز زبان ملي خود را ترك و يا قدغن كرده و زبان لاتيني را تنها زبان ملي و رسمي و دولتي خود اعلام كنند؟ جواب اين سوال منفي است، اساسا به اين سبب كه ديگر در قرون وسطي زندگي نميكنيم. فارسي هم ممكن است در قرون وسطي يكي از زبانهاي ادبي (نه زبان دولتي و نه زبان رسمي) در غرب جهان اسلامي بوده باشد. اما اين گذشته، دليل نميشود مليتهاي خاورميانه امروز هم به جاي زبان مليشان فارسي را تنها زبان ملي و رسمي و دولتي خويش اعلام كنند. آري، ملت ترك جدا نميخواهد در قرون وسطي درجا بزند.
در ثاني اگر همه رسمهاي تاريخي مانند رسم فارسي نويسي در ادبيات قرون وسطائي خوب و نيكوست، پس به چه سبب رسم كاربرد زبان تركي در دولت و ارتش امپراتوريها و دولتهاي تركي حاكم بر ايران بد باشد؟ بنا به اين منطق بايد امروز زبان دولت ايران و هئيت حاكمه و ارتش و سپاه بلادرنگ تركي اعلام شود.
- گفته مي شود "فارسي همواره زبان رسمي ايران بوده است" در جواب مي گوئيم در گذشته زبان فارسي يكي از زبانهاي ادبي منطقه بوده است. اما در قرون وسطي، زبان رسمي و غيررسمي آنگونه كه امروز مطرح است در معنا نداشت. و هرگز نمي توانسته است زبان رسمي هيچ دولتي بخصوص دولتهاي تركي بوده باشد. حقيقت آن است كه رسمي شدن زبان فارسي آنهم به شكلي انحصاري از ابداعات شوم وزارت مستعمرات بريتانيا در ايران است. فارسي از سال ١٩٣٥ زبان رسمي و تحميلي و استعماري و دولتي و جانشين در ايران شده است. قبل از آن دولتهاي ترك و آذربايجاني حاكم بر ايران و آذربايجان و ارمنستان و گرجستان و بخشهائي از عراق و افغانستان و ּּּزبان رسمي نداشته اند و همزمان زبانهاي تركي و فارسي و عربي و ּּּرا بسته به شرايط، براي امورات دولتي بكار مي بردندּ
- گفته مي شود "رسمي شدن زبان تركي غير عملي است زيرا همه كتب چاپ ايران و كتابهاي درسي و... به زبان فارسي است" در جواب مي گوئيم اعتراض ملتهاي غيرفارس ايران هم دقيقا به اين وضعيت اسف انگيز است كه چرا در حاليكه اكثريت مردم ايران غير فارس اند، نزديك به تمام كتابهاي چاپ داخل فارسي است و ايرانيان غيرفارس جبرا و از سرناچاري به فارسي مينويسند. دليل اصلي اين وضعيت اسفناك، همان رسمي و دولتي شدن انحصاري زبان فارسي به همراه ممنوع شدن آموزش به زبانهاي ملي ايران و كاربرد آنها در ادارات و غيره است. با رسمي و دولتي شدن زبانهاي ملي در ايران، مردم ايران اين زبانها را هم به راحتي خواهند فهميد.
- گفته مي شود "زبان تركي زباني محلي است و نمي تواند رسمي شود". زبان تركي زبان اقليت و يا محلي نيست. زباني سراسري و زبان اكثريت نسبي مردم ايران است. در شرايط فعلي ايران، بحث اقليت زباني و زبان محلي شامل زبان فارسي و قوم فارس ميگردد نه ملت و زبان ترك. خواست آموزش به زبان تركي و رسمي و دولتي شدن آن محدود و منحصر به منطقه خاصي نيست، صحبت از تدريس و رسمي شدن زبان تركي در سراسر ايران كه تركها در آن پخش اند و مخصوصا پايتخت تهران است.
- گفته مي شود "به دليل نبودن امكانات و كادرهاي لازم، تاسيس دانشگاهها و فرهنگستانهاي تركي غيرعملي است". در جواب مي گوئيم آنچه براي ايران از اين پس غيرعملي است حاكميت و هژموني انحصاري زبان و فرهنگ و قوم فارس به قيمت مرگ و نابودي زبان و فرهنگ ملتهاي ايران است، نه تاسيس دانشگاهها و فرهنگستانهاي تركي. در ايران در مقابل آنچه براي زبان فارسي وجود دارد مشابهش براي زبان تركي هم بايد وجود داشته باشد، اين شامل فرهنگستان زبان تركي، بنياد گسترش زبان تركي، دانشگاهها و دانشكده هاي تركي، روزنامه ها و رايدو تلويزيون سراسري تركي و ..... . ميشود.
گئرچه يه هو!!! http://www1.tumrus.com/Page-1-HomePage.html
سلدوز شهرینده ن ینی شکیللر/ 2ايسفئند سولدوزدا توتولانلارين ساييسي 150 نئفئري آرتميشدير
سلدوز شهرینده ن ینی شکیللر/
گئجئ چاغلاري توتولانلارين آيلئلئري تئرئفيندئن آقاهي ايدارئسي نين اؤنوندئ آپاريلان اعتيراض سون اوجوندا چوخلو سويداشيميز بيراخيلميشدير . توتولانلارين ايچيندئ کيچيک ياشلي وئ بئزئن اوشاقلاردا گؤرونوردو . توتولانلارين چوخو آقاهي مئمورلاري نين ووردوغو زئربئلئر آلتيندا آغير ووجود خئسارئتلئري آليبدير . ائلدئ ائتديگيميز سون بيلگيلئرئ گؤرئ گئجئ چاغلاري کوچئ خيياواندا بيراخيلانلاردان سونرا 126 سويداشيميزين يئتديسي اورمو ايتتيلاات ايدارئسينئ گؤندئريليبدير ، قالاني ايسئ شئهئرين هئبس خاناسيندا ساخلانيليب . 126 نئفئر توتوقلانلاردان 27 نئفئري مئهکئمئ تئرئفيندئن 3 آي زيندانا مئهکوم اولوبدور قالان توتولانلارا 300،000 جئريمئ جئزاسي وئريليبدير . توتوقلامالر شئهئرين ايتتيلاات ايدارئسي تئرئفيندئن دئوام ائتمئکدئدير .
سولدوزدا توتولان بئزي سويداشلاريميزين آدي :
آدئل آللاهوئريپور (اقاهي ايدارئسيندئ اؤلوم هئدديندئ وورولاندان سونرا شئهئدئن قيراقدا ماشيندان ائشييئ آتيليبدير )
سينا آزئرئسهين : 13 ياشيندا (بو دئلي قانلي ايگيد شعرئفسيز آقاهي مئمورلاري نين ووردوغو زئربئر سون اوجوندا قول وئ آياغي سينيبدير . بو دئلي قانلي ايگيديدئ گئجئ ساعات 4دئ کوچئلئري آغزيندا بيراخيبلار )
پئيمان وئليزادئقان 18 ياشيندا ( بو ايگيد آقاهي ايدارئسي نين شيکئنجئسي آلتدا وئ يئديگي باتوم زئربئلئر سون اوجوندا بؤيوک ووجود خئسارئتلئري آليبدير )
ائلي نئجئفي 17 يشيندا
فيروز فيروزي 24 ياشيندا
موهسئن اوروجي
سئيد پئرويزي 18 ياشيندا
داوود نوراني
آرئسه هوسئيني
آبباس تاي
قئهرئمان قئنبئري
سولدوزدا آنا ديلي گونو تئنتئنئلي کئچدي
21 فئبروراري آخشام ساعات 16 رادئلئريندئن باشلاياراق سولدوزون موختئليف کئند وئ قئسئبئلئريندئن گئلئن 10.000 لئرلئ سويداشيميز شئهئرين مئرکئزيندئکي ايمام آدلانان 4.يولا توپلاشاراق دونيا آنا ديلي گونونو گئيد ائتديلئر.
فارس شئوئنيزمي يئنئدئ تئخريبات تؤرئتمئک آماجي ايلئ ، لورئستاندان ضيدئ شورئش نيرولاريني بوگون اعتيبارئن ايکي بؤيوک ائسگئر داشييان هئليکوپتئرلئ شئهئرئ گئتيرئرئک ماي آيينداکي جينايئتلئريني تئکرارلاماق ايستئدي وئ يورويوش ايشتيراکچيلارينا قارشي زوراچيليقدان ايستيفادئ ائدئرئک سويداشلاريميزين تئبيي وئ دوغال هاقلاري اولان بو يورويوشو دوردورماق ايستئديلئر. شئهئرين ژاندارمئري
مئيدانينا چاتان 10000 لئر ايشتيراکچي ، نيرويئ ضيدئ شورئش تئرئفيندئن گؤز ياشارتيجي وئ سئچمئلي گوللئلئردئن ايستيفادئ ائدئرئک يورويوش ايشتيراکچيلاريني داغيتماق ايستئيئندئ ، جيخان
ائربئدئدئ بير چوخ نيرويئ زئددئ شورئش وئ سويداشيميز بئدئن خئسارئتي آلديلار. اولاي گئجئ ساعاتلارينا قئدئر سوردو .
شئهئرين موختئليف سئمتلئريندئ اعتيراضلار دئوام ائتدي . ايتتيلاات ، آقاهي وئ نيرويئ ضيدئ شورئش قوووئلئري
هئچ بير نئدئن گؤستئرمئدئن شئهئر ساکينلئري نين ائولئري نين قاپيلاريني قيراراق اونلاري شئهئرين ايتيلاات وئ آقاهي(جينايئت آختاريش شؤبئسينئ)اپارديلار . آلينان سون بيلگيلئرئ گؤرئ شئهئردئ هئبس اولونانلارين ساييسي 150 نئفئري کئچميشدير.گئجئ ساعاتلاريندا آلديغيمز سون بيلگيلئرئ گؤرئ توتقلانانلارين چوخو دئلي قانلي وئ گئنج ياشلي ايگيدلئر اولوبدور . آقاهي ايدارئسي تئرئفيندئن توتولان چوخ دئلي قانلي ، وئهشيجئسينئ وورولاراق گئجئ ساعاتلاريندا کوچئ خيياوانا بيراخيليبدير . آقاهي ايدارئسيندئ تاپدالانان بو کيچيک ياشليلارين (12-13ياشلي ) ايچيندئ بئزيلئري ووجوددان آغير خئسارئتلئر آليبدير . قالاني ايسئ شئهئرين هئبس خاناسينا گؤندئريليب.
سويداشلاريميز رئژيمنئن هئبس اولونانلاري دئر حال آزاد ائتمئيي تئلئب ائديب ، ائکس تئقديردئ باش وئرئجئک بوتون هاديسئلئردئن قيشقيرتيجي سيياسئت يوروتئن رئژيم سوروملودور
آغاز تدوين قطعنامه جديد سازمان ملل عليه ايران و واکنش وزير امور خارجه ايران
وزير امورخارجه ايران ميگويد کشور متبوع وی هرگز غنی سازی اورانيوم را بنوعی که غرب طلب ميکند، تعليق نخواهد کرد.
امروز سه شنبه منوچهر متکی در سخنانی در يک گردهمائی در تهران گفت تقاضاهائی که برای متوقف کردن غنی سازی اورانيوم مطرح ميشوند «غيرقانونی» هستند و ايران هرگز از آن خواست ها تبعيت نخواهد کرد.
با اين وجود وی گفت ايران جهت حل و فصل بن بست مربوط به برنامه اتمی، آماده مذاکره است ولی انجام چنين گفتگوهائی ميبايست بدون پيش شرط باشد.
در همين حال مقام ارشد بريتانيا از دفتر امور خارجی آنکشور اعلام کرد شش قدرت عمده جهان برای تدوين پيشنويس قطعنامه تازه شورای امنيـت درباره برنامه اتمی ايران، آغاز بکار کرده اند.
نمايندگان آلمان و پنج عضو دائمی شورای امنيـت يعنی آمريکا، بريتانيا، فرانسه، روسيه، و چين روز دوشنبه برای بحث اين موضوع در لندن ملاقات کردند.
آمريکا ميگويد گامهای «افزايشی» را جهت محکم تر کردن تحريمها و فشار بيشتر بر روی ايران، مد نظر دارد.
ايران علاوه بر مهلت های معين شده در ماه دسامبر، ضرب الاجل ٢١ ماه فوريه شورای امنيـت را برای انتخاب تعليق غنی سازی اورانيوم يا روبرو شدن با تحريمها، مورد بی اعتنائی قرار داد.
در مسکو، سرگئی لاوروف وزير امور خارجه روسيه گفت حرف زدن از حمله احتمالی نظامی عليه ايران «زنگ خطر» است. سخنان آقای لاوروف به بيانيه هفته گذشته ديک چنی معاون رئيس جمهوری امريکا اشاره داشت که گفته بود واشنگتن «همه گزينه ها» را برای حل و فصل مناقشه اتمی ايران، در نظر خواهد داشت.
دولت بوش امکان اقدام نظامی عليه ايران را با وجود اينکه ميگويد ترجيح ميدهد از ديپلماسی استفاده کند، رد نکرده است.
آمريکا و متحدان غربی به ايران مظنون هستند که در حال توسعه تسليحات های اتمی است، اتهامی که رژيم تهران رد ميکند.
